Acemi Anne

Anne: ‘'Ne yaparsam çocuğumu iyi yetiştirmiş olurum?'’
Freud: ‘’Ne yaparsanız yapın, nasıl olsa kötü olacak”.
devamı..

Minik elleri, yumuk gözleri ile doğuyor; kucağınızda size tatlı tatlı gülümsüyor. Dünyada onun sizden, sizin de ondan daha çok sevdiğiniz bir şey yok. Peki ne oluyor da bir kaç yıl içinde; bu ilişki meydan muharebesini andırmaya başlıyor ?

devamı..

Bebekler son derece kurnaz ve kindar yaratıklardır. O minik dişsiz ağızları size tatlı tatlı gülümserken, küçük kafalarının içinde bin bir tilki dolaşır. İleride sizden alacakları intikamın planlarını daha ilk günden yapmaya başlarlar. Siz ise, saf saf onların sütten ve rahatça çıkaracakları gazın özleminden başka bir şey düşünmediğini sanarak, tedbiri elden bırakırsınız.
devamı..

Vicdan azabı karizması olan güçlü ve zalim bir duygudur. “Ağır abi”dir, eli ağırdır. Lakin, garibim bugüne kadar çekmedi hiç kimseden annelikten çektiği kadar. Hor kullanıldı, ayağa düştü, itlerin maskarası oldu.
devamı..

Eskişehir'de anneler ayaklandı, çiftçinin kapısına dayandı...

Anladım ki  bu dünyayı bir gün çocuklarının hatırına  anneler kurtaracak.
devamı..

Hikayesini sosyal medyadan öğrendiğimiz Gamze Akbaş lösemi hastası bir anne. O oğlunun büyümesini görmek istiyor. Bu hastalıkla savaşan birçok genç insan gibi...

devamı..

Anne sütünün değeri anlaşılınca sütü bol anneler, süt kıtlığı çeken annelerle Internet aracılığıyla buluşmaya başladı

devamı..

İnsanın içine kendi annesinin girmesi...
devamı..

Bu hafta sonu bir çocuk nasıl uykuya direnir hale gelir, onu tecrübe ettim. Kızımı kendi ellerimle delirttim. Bilmeyenler söyleyeyim; Ladin (21 aylık kızım) kendi kendine uyur. Akşam uykusuna yatmadan önce ben odadan çıkarken biraz itiraz eder, ama çok da ısrar etmez, poposunu kıvırır uyur. Doğuştan mı böyleydi? Tabi ki hayır!
devamı..

Anne stil ikonu olmanın bir takım kriterleri vardır:

Bir...                

Çocuğunuzun yaşına göre şekli şemali ve kokusu değişse de anneler, çocuklarından çıkan bir vücut sıvısı ya da katısını, muhakkak üstlerinde taşırlar. İlk aylarda bu, ekşi kokan bir kusmuk şeklindedir ve genelde sağ veya sol omuz kısmında yer alır. Stil sahibi her annenin o aylardaki tercihi, degaje ya da önü düğmeli pijamadır. Omuzdaki kusmuk, zarifçe şıklığı tamamlar.
devamı..

Acemi ananın analık macerasında en şaşıp kaldığı şey, bebek büyüten ananın kalabalıklar içindeki mutlak yalnızlığıdır. Üstelik bu yalnızlık çeşit çeşittir.

devamı..

Hastane tipi pompayla aramda bir aşk-nefret hikayesi...

 

 

devamı..

Şımarık çocuğa şımarık, öküz kocaya öküz diyemediğimiz bir çağda yaşıyoruz. Her şeyin artık afili, siyaseten doğru birer ismi ve son derece meşru nedenleri var.Üstelik bu yakıştırmaları görmezden gelmemiz de mümkün değil. Zira bu isimleri takanların, bizzat kendilerinin öyle isimleri var ki insan saygıyla önlerinde eğiliyor; pedagog, psikolog, psikiyatr, evlilik danışmanı, eğitim koçu, oyun terapisti... Herkeste bunlardan en az bir ya da iki tane var. Sonra yavaş yavaş günlük hayatın dili, bu afili, eh biraz dolambaçlı dile doğru kayıveriyor. devamı..

Gece beslenmesini kestiğimizde Ladin 4.5 aylıktı. Daha çok küçük olması en büyük avantajımızdı. 6’ncı aydan sonra alışkanlılar kemikleşmeye başlıyor. Tracy Hogg'un formülünü uyguladık. Ama tam olarak dediğini de yapmadık. Kendimize uyarladık. Hogg 4’ncü aydan itibaren çocukların 6-8 saat belenmeye ihtiyaç duymadığını söylüyor. Doktorumuz da aynı görüşteydi.

Peki ne yaptık ?

devamı..

 Sabah dört suları hava alacakaranlık. Emzirme koltuğunda oturuyorum, Lado kucağımda. Ağlamıyor, ağlayan annesine bakıyor. Lado bu rol değişimi karşısında şaşkın. Annesi içli içli ağlayıp, sürekli ‘’çok uykum var, çok uykum var’’ diyor. Kime dediği belli değil, kendisi de bilmiyor... Belki Lado’ya durumu anlatıyor. devamı..

 Gebe göbeğinin özenilecek tek bir yanı vardır; o kadar büyüktür ki ona oranla vücudun genişleyip yağlanan diğer kısımları göze küçük ve zarif gözükür.  ‘’Hiç kilo almamışsın vallahi bir tek göbek’’ yorumun yegane nedeni budur. Tabi ki bir tek göbektir; zira onun yanında, sağında solunda duran herşey toplu iğne ucu kadar kalır. Soğuk kış günlerinde hafiften yağlanıp toparlaklaşan arkadaşlar, kendilerini sizin yanınızda tığ gibi hisseder. Fotoğraf çekilirken herkes göbeğe yakın durmak için can atar. devamı..

Yer Nişantaşı... Bir grup kadın toplanmış, toplantı ve gösteri yürüyüşü kanuna ters düşen davranışlarda bulunuyor. Vatandaş huzursuz.  Bir hafta sonra İstanbul’un ortasında bir alışveriş merkezini basmışlar, öyle duyuyoruz. Fısıltı gazetesi çalışıyor, şöhretleri kulaktan kulağa yayılıyor. Gözleri pek, utanmarı yok! devamı..

Hayatta alışılmaması  gereken şeyler vardır. Bir insanın içinde -içinde derken bayağı bildiğin içinde- başka bir insan olması da bunlardan biridir. Adem babamızın Havva anamızla ‘elma date’nin üzerinden milyonlarca yıl geçmiş olması, durumu değiştirmez. O zaman da ‘‘Şok, şok, şok! İnsanın içinde insan var!’’ diye duyurulmasi gereken bir durumdur, şimdi de. devamı..

Hamilelik kadınların sıkça başına gelen en yaygın insanlık hallerinden biri olmasına rağmen, hayrettir etrafında binbir türlü gizem  barındırır.  Mevzu özel kulüp üyeliğine benzer. Kıdemli hemcinslerin “junior” hamileye verecek çok sayıda dersi vardır. Junior hamile şaşkın, e biraz da şapşaldır.   ‘’Başıma bir işler geldi ama ben de tam anlamadım’’ diye bilinmez geleceğe doğru dertli ve meraklı bakar durur.  Haftalar ve ayların ne getireceğini bilememe durumu, kıdemli hemcinslerin iştahını kabartır. Zira ‘’acıyı ballandırma’’ bir hamilelik raconudur ve acı en iyi bu belirsizlik içinde ballanır.

 

devamı..