Kendine uzman: Noel Baba'ya mesaj atabilir miyiz anne?

Önce doğru duyup duymadığımdan emin olamadım. “Lütfen anne lütfen, bari mesaj atalım” deyince anladım. Meğerse kendi hediyesini, kendisi seçmek istiyormuş. Noel Baba onun ne istediğini bilemeyebilirmiş....

adında amatör bir annenin itirafları kitabı ve , , , , adlarında yetişkinleri şaşırtan sorular üreten parlak fikirli çocuklara özel 5 hikaye kitabı yazarı, 3 çocuk annesi Dicle Keskinoğlu; yeni yıl yaklaşırken küçük çocuğunuza Noel Baba'yı nasıl anlatabileceğinizi yazdı:

Çocuklarımı büyütürken mümkün mertebe realist bir yaklaşım benimsedim. Mesela, ortadan kaybolan birşey için kuşlar aldı götürdü gibi anlamsız bir gerekçe sunmadım. Köpekler tabakta kalan yemeklerimizi hiç yemedi. Ya da yatma saati geldiğinde gibi İkinci Dünya Savaşı neslinin, mantık dışı yöntemlerinden mümkün mertebe uzak durdum. Kuşlar alıp götürse, bekçi gelip kızsa hayatımın müthiş kolaylaşabileceği nice anılarımız oldu ama ben yine de doğruyu söylemeyi tercih ettim. Çok şükür fena çocuklar değiller. Her şeyi mantıksal çerçeveye oturtmaya çalışıyorlar. Ya da belki de her şeyi değil. Daha doğrusu değilmiş. Belki de her şeyden önce, mantık her zaman makbul değilmiş. Bunu da geçen gün kızım okuldan dönüp, benden Noel Baba'nın telefon numarasını istediğinde farkettim.

Önce doğru duyup duymadığımdan emin olamadım. deyince anladım. Meğerse kendi hediyesini, kendisi seçmek istiyormuş. Noel Baba onun ne istediğini bilemeyebilirmiş. İçimden yükselen cümlemi yutkunup, bende numarası olmadığını söyledim. Sonra yatmak için odasına gitti. Ortalıktaki her şeyi toparladı. Lazımlığını dolabın içine sakladı. dedi. Hali tavrı nasıl tatlı, nasıl masumdu ve en kötüsü nasıl inanmıştı... Kıyamadım. Ne; deyip onayladım, ne de; deyip bozdum. Sadece gülümsedim. Nasıl heyecanlı uyudu anlatamam.

İçimizdeki çocuk bu yıl da büyümesin

Takdir edersiniz ki sabah erkenden bir bilene sordum. diye sordum. Adımız anne diye her şeyi bilmek zorunda olmadığımızı kabul edip, pedagog psikolog gibi bilenlere danışmanın faydası da işte bu.

Dedi ki; <Çok haklısın, Noel Baba zamanında yaşadı. Yeni yıl yaklaşırken çocuklara, onları mutlu etmek için hediyeler dağıttı. Hatta burada Türkiye'de, yanıbaşımızda Demre'de yaşadı. Ama artık yok, öldü. Bizler yılbaşı zamanı yine hediye alıyoruz ama onları bize getiren, bizi çok seven aile büyüklerimiz. Noel Baba'yı da bu sebeple her yıl hatırlıyoruz.>

Bence süper bir cevap. Sizce? Akşam okuldan gelir gelmez yine, yakında ağırlayacağı Noel Baba için hummalı bir çalışma yürüten kızıma durumu anlattım. Biraz bozuldu ama çaktırmadı. Sanıyorum öyle ya da böyle hediye alacak olması hoşuna gitti. Siz istediğiniz kadar ayaklarını yere bastırmaya çalışın, mantıksal davranın, gerçekçi konuşun çocukların dizginlemesi güç muazzam hayal güçleri var. Aslında gurur duyulması gereken bir güç. Kırılmaması, aksine teşvik edilmesi gerekiyor. Belki de hep övündüğüm realist yaklaşımım bazen çok da işe yaramıyor. Küçük bir çocuk için Noel Baba'nın eve gelip, o tonton haliyle çuvalından hediye çıkartıp verme düşüncesinin mutluluğunu düşünsenize. İşte bizde bu eksik. Yetişkinler gerçekçiliği marifet sandığı için, birçok mutluluğu ıskalıyor.

Yeni bir yıl başlı başına büyük bir mutluluk, temiz bir başlangıç bence. İçinde hala bebek, çocuk, genç besleyenler için bir fırsat aslında. Bu yıl da besleyelim ama büyütmeyelim! Onlar büyümedikçe biz daha mutlu kalıyoruz. Hepinize mutlu yıllar!

Yorumlar (1)