Hikayem :
OĞLUM TOYGARIMLA BULUŞMAM
Evlendiğimiz 2 sene sonunda isteyerek gebe kaldım.Sağlıklı bir gebelik geçirdik.Oğlumla kavuşmama daha vardı normal doğum düşünüyoduk herşey normaldi.Ve doğum hikayemiz başladı....
Eşim evdeydi şansıma pazardı.Nişan geldi önce doğumum başladı dedim biraz dinlenmek için uzandım ve aniden suyum geldi.Koşa koşa hastanenin yolunu tuttuk.Nedense ben çok sakindim ya da heyecandan da olabilir, eşim, annem, teyzem çok telaşlı...
Doğumhaneye girdim kapılar kapandı.Bebeğimle başbaşa kaldık.Muayenem yapıldı.Bu arada suyum hiç durmaksızın devamlı geliyor.Nst ye bağladılar ama bir gariplik vardı.Bebeğimin kalp atışları çok yavaştı.Sürekli biseyler yedirip içirdiler.Ailemin yanına sürekli çıkıyodum çünkü hiç sancım yoktu.10 saat bekledik.Suni sancı vermediler.Bebeğimin hala kalp atışları yavaştı ve karar alındı.SEZARYEN....
Eşiminde imzası gerekiyormuş.Evrakları eşim imzalarken ameliyat olacağım için çok korktum.Ağlamamak için zor tuttum kendimi yoksa eşimle annem çok üzülürdü.Ameliyata girdim ameliyat ekibi çok iyi davrandılar çok rahatlattılar beni.Ama yinede bebeğime bişey olursa bi sorun olursa...
Ve ameliyat olmuşum uyandırdılar hemen uyandım rahat bi şekilde hiç ağrım olmadı.Gözümü ilk açtığımda tek söylediğim BEBEĞİM, BEBEĞİM...
Odama alındım ve oğlumla karşılaştım.Anlatılmayacak bir duygu annelik.Allah herkese nasip etsin.Şimdi oğluşum 4 aylık oldu bile..
SENİ SEVİYORUM TOYGARIM....