Biz yetişkinler de tıpkı çocuklarımız gibi doğuyor, gelişiyor , büyüyor ,okula gidiyor, mezun oluyoruz.Sonrasında bir işe girip para kazanmaya başlıyoruz.Bir yerlerde bir gün bir kadın ya da bir erkekle tanışıyor ve evleniyoruz.Seçmiş olduğumuz partner ile olan mutluluğumuzu daha da arttırmak istediğimizde ise bir bebek yapma kararı alıyor ve çocuk sahibi olmayı bekliyoruz. Ve bir gün umutla beklediğimiz yavrularımızı kucağımıza alıyor ve bizi yetiştiren, bize bakım veren kişilerin yaşadığı tüm o bilindik şeyleri bu kez de kendimiz yaşamaya başlıyoruz.
ANNE BABA OLABİLMEK
Biz yetişkinler de tıpkı çocuklarımız gibi doğuyor, gelişiyor , büyüyor ,okula gidiyor, mezun oluyoruz.Sonrasında bir işe girip para kazanmaya başlıyoruz.Bir yerlerde bir gün bir kadın ya da bir erkekle tanışıyor ve evleniyoruz.Seçmiş olduğumuz partner ile olan mutluluğumuzu daha da arttırmak istediğimizde ise bir bebek yapma kararı alıyor ve çocuk sahibi olmayı bekliyoruz. Ve bir gün umutla beklediğimiz yavrularımızı kucağımıza alıyor ve bizi yetiştiren, bize bakım veren kişilerin yaşadığı tüm o bilindik şeyleri bu kez de kendimiz yaşamaya başlıyoruz. Eskiden bebek , şimdi artık anne baba olan yetişkin bizler ,kendi bebekliğimizi hatırlayabilsek belki işler hem bizim için hem bebeğimiz için daha kolay olurdu.Ama ne yazık ki hatırlayamıyoruz ve her şeyi, sil baştan onunla yeniden yaşıyoruz.
Bebek bakım ister. Zaman ister.İlgi,sevgi,şefkat bekler.Sadece bakım vermek,fizyolojik ihitiyaçlarını karşılamak bebeğin ruhsal gelişimi için yeterli değildir.Anne ve babanın zihinsel olarak da bebekleri ile etkileşim içinde olmaları çok önemlidir.Ağlayan bir bebek acaba sadece meme mi istemektedir?Yoksa çok yorgun olsa bile ,annesinin gözlerinden şefkat dolu bir bakış mı beklemektedir?
İhtiyaçları zamandan zamana –mekandan mekana değişen bebek , anne ve babasının her ikisinin de kendisine vereceği bakımın,yeterince olmasını istemektedir. Yeterince ‘nin anlamı şudur:.Bebeğin ihtiyaçlarına duyarlı olmamak,bebeği hem fiziksel olarak hem de zihinsel olarak yalnız bırakmak ne kadar zararlı ise bebeği aşırı sevmek,sürekli onunla ilgili bir şeyler yapmak,anne baba olarak kendimizi unutmakta o kadar zararlıdır.Bebeğin ihtiyacı kadar onunla olabilmek,bazen de bebeğin yalnızlık ihtiyacını fark etmek önemlidir.
Ancak sağlıklı anne babalar sağlıklı çocuklar yetiştirebilirler. Dolayısı ise umutla beklediğimiz bebeğimize ne kadar sağlıklı bir bakım vereceğimiz öncelikle bizim ruhsal ve fiziksel hazırlıklarımız ile ilgilidir. Bugün artık biliniyor ki anneler doğum sonrasında hem ruhsal hem de fiziksel olarak oldukça yoğun ve de zor bir döneme giriyorlar. Anne de bebek olan kendiliğini bilinçdışı olsa da hatırlıyor. Kendi bebekliği,kendi ebeveynleri ile kurduğu ilişki her şey bu kez de kendi bebeğinin perdesinde sahneleniyor.Bu noktada anneye yardımcı olmak,bebeğin bakımı ile ilgili destek olmak oldukça önemlidir.Psikolojik olarak da anneyi anlamaya çalışmak önemlidir.Düşünün ki oldukça zor bir çocukluk geçiren,anne babası her gün kavga eden dünün çocuğu bugün anne oldu…
Aynı hataları yapmamak , kendi ruhsal süreçlerimizde bir dengeye ulaşmak,bebeklerimizin bizden farklı birer varlık olduklarını kavrayabilmek elbette ki zaman alacaktır.Bu nedenle doğum sonrası destek anne için oldukça önemlidir.
Sağlıklı bireyler yetiştirebilmek, sağlıklı bir topluma geçişi kolaylaştıracağı gibi refah düzeyimizi de arttıracaktır. Öyleyse aslında bizler sadece bireysel olarak çocuk sahibi olmuyoruz. Hem kendi çocuğumuzun,hem torunlarımızın,hem torunlarımızın çocuklarının,hem de torunlarımızın çocuklarının çocuklarının ve bu şekilde devam eden bir zincirin belirleyicisi oluyoruz.
O halde bebeğin doğumuna hazırlık yapmak , bize neler olabileceğini önceden bilmek,bebeğin ihtiyaçlarına duyarlı olabilmeyi öğrenmek ve her şeyden önce de duygusal olarak bebeğimizi istemek halen yaşanmakta olan pek çok sorunu çözecektir.
Psikolog İnanç Sümbüloğlu

17/01/2010 04:09